Schade door spouwmuurisolatie: aannemer aansprakelijk voor dakschade

Na het aanbrengen van spouwmuurisolatie ontstond vocht- en dakschade. De aannemer had als specialist voor de risico’s moeten waarschuwen en kon zich niet beroepen op een vergaande beperking van zijn aansprakelijkheid. De rechtbank kende onder meer €26.521,67 aan herstelkosten toe.

Datum uitspraak: 7 oktober 2026
Datum publicatie: 5 november 2026
Gerecht: Rechtbank Gelderland
Rechtsgebied: Aanneming van werk, consumentenrecht en algemene voorwaarden

Schade door spouwmuurisolatie kwam in deze zaak voor rekening van de aannemer. Als specialist had het isolatiebedrijf moeten onderzoeken of de woning voor de gekozen werkwijze geschikt was en de opdrachtgever concreet voor de risico’s moeten waarschuwen.

Vochtproblemen na aanbrengen isolatie

Een woningeigenaar gaf een aannemer opdracht een buitenmuur met isolatiemateriaal te vullen. Enkele maanden na de werkzaamheden ontstonden vochtproblemen. Uit nader onderzoek bleek dat isolatiemateriaal onder de dakpannen terecht was gekomen en dat dakpannen waren opgetild. Hierdoor raakten onder meer de panlatten beschadigd.

Ook bleek dat de spouw plaatselijk te smal was en dat de bestaande muur gebreken vertoonde. De toepasselijke uitvoeringsrichtlijnen gingen uit van een minimale spouwbreedte. De aannemer had die omstandigheden vóór het werk moeten onderzoeken.

Aannemer had concreet moeten waarschuwen

Op grond van artikel 7:754 BW moet een aannemer waarschuwen voor onjuistheden en gebreken die hij bij het aangaan of uitvoeren van de overeenkomst kent of redelijkerwijs behoort te kennen.

De rechtbank vond een algemene waarschuwing in de offerte of het advies niet voldoende. Het isolatiebedrijf was de deskundige partij en had de opdrachtgever specifiek moeten informeren over de te smalle spouw, de bestaande isolatie, de staat van de muur en het risico dat materiaal onder de dakpannen terecht zou komen.

De opdrachtgever had de aannemer bovendien gelegenheid gegeven om een oplossing aan te dragen. Omdat het aangeboden herstel geen volledige oplossing bood en de aannemer verantwoordelijkheid bleef afwijzen, mocht de eigenaar een ander bedrijf inschakelen.

Aansprakelijkheidsbeperking hield geen stand

De algemene voorwaarden van de aannemer beperkten de aansprakelijkheid tot tweemaal het factuurbedrag en sloten bepaalde gevolgschade uit. Bij een overeenkomst met een consument wordt een dergelijke vergaande beperking op grond van artikel 6:237, onder f, BW vermoed onredelijk bezwarend te zijn.

De aannemer had onvoldoende aangevoerd om dat vermoeden te weerleggen. De rechtbank vernietigde de aansprakelijkheidsbeperking. Het bedrijf kon de schadevergoeding daardoor niet tot het beperkte bedrag uit zijn voorwaarden terugbrengen.

Vergoeding met aftrek voor een nieuw dak

Door de combinatie van isolatiemateriaal, vochtschade en de aanwezigheid van asbesthoudend materiaal was ingrijpend dakherstel noodzakelijk. De eigenaar zou daarbij wel een nieuw, asbestvrij dak krijgen. Omdat dit een voordeel opleverde ten opzichte van de oude situatie, paste de rechtbank een aftrek wegens “nieuw voor oud” toe.

De toegewezen herstelkosten bedroegen uiteindelijk €26.521,67. Daarnaast werden €2.105,01 aan deskundigenkosten, €1.040,22 aan buitengerechtelijke kosten en €3.801,05 aan proceskosten toegewezen.

Waarom dit relevant is voor bezoekers van advocaten.nl

Verduurzamingsmaatregelen kunnen grote gevolgschade veroorzaken wanneer vooraf onvoldoende wordt onderzocht of een woning geschikt is. Een aannemer kan zich daarbij niet zonder meer verschuilen achter een standaardwaarschuwing of een aansprakelijkheidsclausule in algemene voorwaarden.

  • Laat vóór isolatiewerk de spouwbreedte, bestaande isolatie en staat van de gevel controleren.
  • Vraag om een schriftelijk onderzoeks- en uitvoeringsadvies.
  • Meld vocht of andere schade direct en stel de aannemer schriftelijk aansprakelijk.
  • Geef de aannemer in beginsel een redelijke gelegenheid om het gebrek te beoordelen en te herstellen.
  • Leg de schade met foto’s en een onafhankelijk deskundigenrapport vast.

Bij de schadebegroting kan rekening worden gehouden met het voordeel dat de eigenaar door geheel nieuwe materialen of een verbeterde constructie ontvangt. Een volledige vergoeding van alle vernieuwingskosten is daarom niet in iedere zaak vanzelfsprekend.

ECLI: ECLI:NL:RBGEL:2026:8200

Bron: Rechtbank Gelderland, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 5 november 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.

Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.

Aannemer gaf te weinig prijsinformatie: consument kreeg € 5.350 terug

Een aannemer werkte op uurbasis aan een woning, maar gaf onvoldoende informatie over de totale kosten, materialen, btw en het ontbindingsrecht. Het prijsbeding voor materialen en later opgedragen werkzaamheden werd als oneerlijk beoordeeld. De aannemer kreeg zijn aanvullende factuur niet betaald en moest € 5.350 aan de consumenten terugbetalen.

Datum uitspraak: 16 oktober 2026
Publicatiedatum: 30 oktober 2026
Gerecht: Rechtbank Amsterdam
Rechtsgebied: Consumentenrecht, overeenkomstenrecht en aanneming van werk

Werkzaamheden aan de woning op basis van nacalculatie

Twee consumenten schakelden een aannemer in voor werkzaamheden in hun woning. De aannemer had vooraf per e-mail voorgesteld om op regiebasis te werken: de daadwerkelijk bestede uren, materialen, reistijd en parkeerkosten zouden worden gefactureerd. Het uurtarief bedroeg € 59,50 exclusief btw.

In de woning werd mondeling opdracht gegeven voor enkele concrete werkzaamheden, waaronder een kast boven de haard, deurtjes in een nis en een schilderijrail. De aannemer schatte dat dit werk één tot twee weken zou duren. Tijdens de uitvoering werden aanvullende werkzaamheden besproken en uitgevoerd.

De eerste factuur bedroeg € 16.063,66. Later volgde nog een factuur. Nadat de consumenten € 16.063,66 hadden betaald, vorderde de aannemer in de procedure nog € 6.099,33, inclusief rente en kosten.

Overeenkomst was bij de consument thuis gesloten

De definitieve overeenkomst was in de woning van de consumenten tot stand gekomen. Daardoor was sprake van een overeenkomst buiten de verkoopruimte. Voor dergelijke overeenkomsten gelden aanvullende informatieplichten.

Op grond van artikel 6:230m BW en artikel 6:230t BW moet een ondernemer onder meer duidelijk informeren over de totale prijs inclusief btw, de wijze van betaling en het recht van ontbinding. Deze informatie moet op leesbare en begrijpelijke wijze worden verstrekt en na het sluiten van de overeenkomst worden bevestigd.

De aannemer had volgens de kantonrechter niet alle essentiële informatie verstrekt. Hij had geen totale prijs inclusief btw genoemd, geen duidelijke informatie over de betaling gegeven en de consumenten niet geïnformeerd over hun ontbindingsrecht. Ook waren algemene voorwaarden pas op de factuur genoemd en niet vooraf verstrekt.

Prijsbeding voor aanvullend werk was oneerlijk

Voor de aanvankelijk opgedragen werkzaamheden konden de consumenten de kosten nog enigszins inschatten. Zij kenden het uurtarief en wisten dat het werk naar verwachting één tot twee weken zou duren.

Voor de materialen en de later toegevoegde werkzaamheden was echter geen enkele bruikbare kostenraming gegeven. Daardoor konden de consumenten niet vooraf beoordelen wat de opdracht uiteindelijk zou kosten. Zij konden evenmin controleren of de gefactureerde bedragen met de gemaakte afspraken overeenkwamen.

De kantonrechter beoordeelde het prijsbeding voor de materialen en de aanvullende werkzaamheden daarom als oneerlijk. Voor die onderdelen waren de consumenten niet aan het beding gebonden.

Korting wegens geschonden informatieplichten

De rechter berekende dat voor de oorspronkelijk opgedragen werkzaamheden maximaal € 9.028,17 in aanmerking kwam. Omdat de aannemer meer dan drie essentiële informatieplichten had geschonden, werd de betalingsverplichting volgens het toepasselijke sanctiemodel met 40% verminderd tot € 5.416,90.

De consumenten hadden al aanzienlijk meer betaald. De rechter hield vervolgens rekening met de waarde van de werkzaamheden waarvan zij wel voordeel hadden gehad, de gestelde gebreken en het beroep op ontbinding. Uiteindelijk moest de aannemer € 5.350 terugbetalen, vermeerderd met rente.

Waarom is deze uitspraak relevant voor bezoekers van advocaten.nl?

Werken op regiebasis betekent niet dat een aannemer zonder enige kostenraming onbeperkt uren en materialen kan factureren. Ook bij nacalculatie moet een consument vooraf voldoende inzicht krijgen in de prijs of in de wijze waarop die prijs wordt berekend.

Bij een opdracht die thuis bij de consument wordt gesloten, gelden bovendien specifieke informatieplichten. Een aannemer doet er verstandig aan de opdracht, het uurtarief inclusief btw, de verwachte uren, de materiaalkosten, de betalingsmomenten en het ontbindingsrecht schriftelijk vast te leggen.

Consumenten moeten aanvullende opdrachten eveneens schriftelijk bevestigen en daarbij om een prijsopgave vragen. Bij een onverwacht hoge factuur is het belangrijk de urenstaten, materiaalbonnen, e-mails, foto’s en eerder verstrekte ramingen te bewaren.

ECLI-uitspraak: ECLI:NL:RBAMS:2026:10585

Bron: Rechtbank Amsterdam, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 30 oktober 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.

Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.

Hoge Raad: AVA 2013-vervaltermijnen moeten opnieuw worden beoordeeld

De Hoge Raad vernietigt een oordeel dat vervaltermijnen in de AVA 2013 oneerlijk waren. Het eerdere hof had de werking van de bedingen niet juist uitgelegd en te weinig betekenis toegekend aan vergelijkbare voorwaarden die met consumentenorganisaties zijn opgesteld. Of de vervaltermijnen uiteindelijk standhouden, moet het gerechtshof Den Haag opnieuw beoordelen.

Uitspraak: 25 september 2026, Hoge Raad
Gepubliceerd: 25 september 2026
Rechtsgebied: Aanneming van werk, consumentenrecht en algemene voorwaarden

De Hoge Raad vernietigt een oordeel dat de vervaltermijnen in artikel 16.3 van de Algemene Voorwaarden voor Aanneming van werk 2013 oneerlijk waren. Volgens de Hoge Raad had het gerechtshof de werking van de bedingen niet juist uitgelegd en onvoldoende rekening gehouden met vergelijkbare voorwaarden die in overleg met consumentenorganisaties zijn opgesteld. Daarmee staat nog niet vast dat de vervaltermijnen geldig zijn: het gerechtshof Den Haag moet de voorwaarden opnieuw beoordelen.

Geschil over gebreken aan een nieuwbouwwoning

Een aannemer bouwde in 2014 en 2015 een vrijstaande woning voor particuliere opdrachtgevers. Na de oplevering ontstonden klachten over onder meer de cementdekvloer en de dakconstructie. De opdrachtgevers stelden de aannemer aansprakelijk en begonnen in 2021 een procedure.

De aannemer beriep zich op de AVA 2013. Deze voorwaarden bevatten termijnen van twee, vijf of tien jaar waarbinnen een rechtsvordering wegens bepaalde gebreken moet worden ingesteld. De rechtbank honoreerde dat beroep, maar het gerechtshof Amsterdam vond de vervalbedingen onredelijk bezwarend en oneerlijk.

Wat oordeelt de Hoge Raad?

De Hoge Raad oordeelt niet definitief dat de vervalbedingen geldig of ongeldig zijn. Wel constateert hij drie gebreken in de eerdere beoordeling:

  • Het gerechtshof had ten onrechte aangenomen dat het verstrijken van de termijn automatisch tot verval van alle rechten van de consument leidde.
  • Bij de beoordeling mag betekenis worden toegekend aan het feit dat vergelijkbare voorwaarden in overleg met consumentenorganisaties zijn opgesteld.
  • De verschillende vervaltermijnen mochten niet zonder nadere motivering allemaal op dezelfde gronden oneerlijk worden verklaard.

De Hoge Raad vernietigt daarom het arrest en verwijst de zaak naar het gerechtshof Den Haag. Dat hof moet opnieuw onderzoeken of de bedingen onredelijk bezwarend zijn in de zin van artikel 6:233 BW en oneerlijk zijn volgens de Europese Richtlijn oneerlijke bedingen.

Waarom is dit relevant voor bezoekers van advocaten.nl?

Bij gebreken na oplevering kunnen naast de wettelijke klacht- en verjaringsregels ook contractuele vervaltermijnen gelden. Een vervaltermijn kan ingrijpender zijn dan een verjaringstermijn, omdat het vaak niet voldoende is alleen een aansprakelijkstelling of stuitingsbrief te versturen. De precieze gevolgen hangen echter af van de formulering en geldigheid van het beding.

Consumenten moeten daarom niet aannemen dat een vervalbeding vanzelf ongeldig is. Aannemers kunnen er evenmin zonder meer van uitgaan dat ieder beding in de AVA 2013 standhoudt. Bij bouwgebreken blijft het belangrijk tijdig te klagen, bewijs vast te leggen en vóór het verstrijken van mogelijke termijnen juridisch advies in te winnen. De wettelijke verjaringsregeling voor aanneming van werk staat onder meer in artikel 7:761 BW.

Bron: Hoge Raad, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 25 september 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.

Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.