Datum uitspraak en publicatie: 11 november 2026
Gerecht: Rechtbank Noord-Holland
Rechtsgebied: Huurrecht van staplaatsen, chalets en stacaravans
Campinghuur opzeggen kan mogelijk zijn, ook als huurders al lange tijd permanent in een stacaravan of chalet wonen. De feitelijke bewoning betekent volgens deze uitspraak niet automatisch dat de wettelijke huurbescherming voor woonruimte geldt.
Herontwikkeling van camping De Westeinder
De nieuwe eigenaar van camping De Westeinder wilde het terrein ingrijpend herontwikkelen en herstructureren. De bestaande stacaravans en chalets konden daardoor niet op hun plaats blijven staan.
Een eerdere opzegging was in januari 2025 door de kantonrechter onvoldoende bevonden. Die opzegging ging niet gepaard met een reëel, individueel aanbod tot schadevergoeding. De verhuurder liet vervolgens voor iedere huurder onderzoek doen en zegde de overeenkomsten in mei 2025 opnieuw op, ditmaal tegen 30 april 2026.
Geen huur van woonruimte
Veel huurders woonden feitelijk permanent op de camping en stonden daar in de Basisregistratie Personen ingeschreven. De vorige eigenaar had deze bewoning volgens de huurders bovendien toegestaan of gestimuleerd.
De kantonrechter oordeelde desondanks dat geen sprake was van huur van woonruimte. Dat gold zowel voor huurders die alleen een staplaats huurden en daarop een eigen chalet hadden geplaatst als voor huurders die ook de stacaravan of het chalet van de verhuurder huurden.
De beschermende wettelijke regeling voor woonruimte was daarom niet van toepassing. De overeenkomsten voor onbepaalde tijd konden in beginsel worden opgezegd op grond van artikel 7:228 lid 2 BW.
Toch aanvullende eisen aan de opzegging
Dat de woonruimtebescherming niet gold, betekende niet dat de eigenaar de overeenkomsten zonder verdere waarborgen kon beëindigen. Door de lange duur van het verblijf, de feitelijke bewoning en de verwachtingen die de vorige eigenaar had gewekt, had de beëindiging voor veel huurders zeer ingrijpende gevolgen.
De redelijkheid en billijkheid brachten daarom mee dat de verhuurder:
- een voldoende zwaarwegende reden voor de beëindiging moest hebben;
- een redelijke opzegtermijn moest toepassen;
- een reëel en individueel aanbod tot schadevergoeding moest doen.
Aan die voorwaarden was nu voldaan. De geplande herontwikkeling vormde een voldoende zwaarwegende reden. De huurders hadden ongeveer twaalf maanden opzegtermijn gekregen en aan iedere huurder was na een taxatie een individuele vergoeding aangeboden.
Zes maanden voor ontruiming
De huurovereenkomsten waren rechtsgeldig geëindigd op 30 april 2026. De huurders moeten de staplaatsen en eventueel meegehuurde stacaravans ontruimen. Zij krijgen daarvoor zes maanden vanaf de betekening van het vonnis.
De rechter hield bij deze termijn nadrukkelijk rekening met huurders die nergens anders terechtkunnen en met gezinnen met minderjarige kinderen. De ontruimingsveroordeling is niet uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Als de huurders hoger beroep instellen, mogen zij de uitkomst daarvan dus afwachten voordat de verhuurder tot ontruiming kan overgaan.
Hoogte schadevergoeding nog niet definitief
De aangeboden schadevergoeding maakte de opzegging geldig, maar daarmee stond nog niet vast dat het aangeboden bedrag voor iedere huurder toereikend was. De rechtbank verwees de individuele beoordeling van mogelijke aanvullende vergoedingen naar een schadestaatprocedure.
De huurders hebben niet automatisch recht op de wettelijke verhuiskostenvergoeding die bij woonruimte kan gelden. Hun persoonlijke investering, de verplaatsbaarheid van de caravan, de duur van het verblijf en de individuele gevolgen kunnen wel relevant zijn voor de uiteindelijke vergoeding.
Waarom is deze uitspraak relevant voor bezoekers van advocaten.nl?
De juridische kwalificatie van campinghuur kan grote gevolgen hebben. Permanente bewoning, inschrijving bij de gemeente en toestemming van een eerdere eigenaar maken van een staplaats of stacaravan niet zonder meer gehuurde woonruimte.
Voor zowel verhuurders als huurders is het belangrijk om vast te stellen wat precies wordt gehuurd, wie eigenaar is van het chalet en welke verwachtingen bij het aangaan en voortzetten van de overeenkomst zijn gewekt. Ook zonder de reguliere woonruimtebescherming kan de redelijkheid en billijkheid aanvullende eisen stellen aan een opzegging.
Oorspronkelijk nieuwsbericht: Huur camping de Westeinder in Rijsenhout mocht worden opgezegd
ECLI-uitspraak: ECLI:NL:RBNHO:2026:15340
Bron: Rechtbank Noord-Holland, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 11 november 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.
Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.