Datum uitspraak: 7 oktober 2026
Publicatiedatum: 19 oktober 2026
Gerecht: Rechtbank Midden-Nederland, kantonrechter te Almere
Rechtsgebied: Consumentenrecht en overeenkomstenrecht
Annuleringskosten voor een badkamer na verkoop van de woning
Een consument bestelde voor € 27.248,50 een badkamer, inclusief plaatsing. Enkele maanden later liet hij weten dat hij de badkamer niet meer nodig had, omdat zijn woning sneller dan verwacht was verkocht. De leverancier bracht daarop € 8.174,55 in rekening: 30% van de overeengekomen prijs.
Partijen onderzochten nog of de bestelling kon worden omgezet in een badkamer voor de nieuwe woning van de consument. Daarover kwam echter geen nieuwe overeenkomst tot stand. Volgens de kantonrechter was de oorspronkelijke bestelling wel degelijk geannuleerd. Dat betekende echter nog niet dat de leverancier automatisch recht had op het gevorderde percentage.
Verwijzen naar algemene voorwaarden is niet voldoende
In de ondertekende offerte werd verwezen naar de voorwaarden van de Centrale Branchevereniging Wonen. Daardoor waren de voorwaarden in beginsel onderdeel van de overeenkomst. Een ondernemer moet een consument vóór of bij het sluiten van de overeenkomst echter ook een redelijke mogelijkheid bieden om daarvan kennis te nemen. Deze informatieplicht volgt onder meer uit artikel 6:233 BW en artikel 6:234 BW.
De leverancier stelde dat de voorwaarden standaard op de spreektafel lagen. Dat was volgens de kantonrechter onvoldoende, mede omdat de consument uitdrukkelijk betwistte dat de voorwaarden waren besproken of aan hem waren meegegeven. Het annuleringsbeding kon daarom worden vernietigd en bood geen grondslag voor de gevorderde vergoeding.
Ook een vast percentage moet worden onderbouwd
De kantonrechter beoordeelde bovendien wat de uitkomst zou zijn geweest als de voorwaarden wel correct waren verstrekt. Een beding waarbij een consument bij beëindiging een geldbedrag moet betalen, wordt op grond van artikel 6:237 onder i BW vermoed onredelijk bezwarend te zijn, behalve voor zover het bedrag een redelijke vergoeding vormt voor geleden verlies of gederfde winst.
De leverancier noemde algemene kostenposten, zoals verkoopwerkzaamheden, tekeningen, voorbereiding en winstderving. Er ontbrak echter een concrete berekening van de brutowinst, de al gemaakte kosten en eventuele inkoopverplichtingen. De rechter benadrukte dat 30% in sommige gevallen een redelijke vergoeding kan zijn, maar dat dit niet betekent dat het percentage in iedere zaak zonder bewijs kan worden toegepast.
De vorderingen tot betaling van annuleringskosten, rente en incassokosten werden afgewezen. Ook kon de leverancier geen nakoming van de oorspronkelijke overeenkomst meer verlangen, omdat deze door de annulering was geëindigd.
Waarom is deze uitspraak relevant voor bezoekers van advocaten.nl?
De uitspraak laat het verschil zien tussen de toepasselijkheid en de afdwingbaarheid van algemene voorwaarden. Een verwijzing in een offerte kan voldoende zijn om voorwaarden onderdeel van de overeenkomst te maken, terwijl een afzonderlijk beding toch vernietigbaar is als de voorwaarden niet behoorlijk beschikbaar zijn gesteld.
Consumenten doen er verstandig aan te controleren wanneer en op welke wijze zij de voorwaarden hebben ontvangen. Ondernemers moeten kunnen aantonen dat de voorwaarden tijdig toegankelijk waren en dat een annuleringsvergoeding aansluit bij hun werkelijke verlies of gederfde winst. De uitspraak betekent dus niet dat elk annuleringspercentage van 30% ongeldig is; de omstandigheden en de onderbouwing blijven beslissend.
ECLI: ECLI:NL:RBMNE:2026:6782
Bron: Rechtbank Midden-Nederland, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 19 oktober 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.
Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.