Datum uitspraak: 6 november 2026
Datum publicatie: 10 november 2026
Gerecht: Rechtbank Rotterdam
Rechtsgebied: Huurrecht woonruimte, gebreken en opschorting
Huur opschorten bij een lekkage kan onder bijzondere omstandigheden gerechtvaardigd zijn. In deze zaak wees de kantonrechter een gevorderde huurachterstand van €14.886,14 en de ontruiming van de woning af, omdat de ernstige lekkage nog steeds niet was verholpen.
Huurder betaalde slechts een gedeelte van de huur
De huurder kampte al langere tijd met lekkage in haar woning. In een eerder vonnis uit 2023 was al geoordeeld dat zij de betaling van een deel van de huur terecht had opgeschort.
De verhuurder liet daarna werkzaamheden uitvoeren, maar de lekkage bleef bestaan. Ondertussen liep het niet-betaalde gedeelte van de huur tot december 2025 op tot €14.886,14.
De verhuurder vorderde betaling van dit bedrag, wettelijke rente, ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van de woning. Volgens de verhuurder was sprake van een huurachterstand van ten minste drie maanden.
Ernstige lekkage voldoende aangetoond
De huurder liet tijdens een zitting video-opnamen zien die dateerden van na het eerdere vonnis. Daaruit bleek dat nog steeds sprake was van een ernstige lekkage. De verhuurder betwistte het bestaan daarvan vervolgens niet meer.
Ook na nadere onderzoeks- en herstelwerkzaamheden bleef water binnenkomen. De huurder meldde in september 2026 opnieuw dat het probleem nog niet was opgelost. De verhuurder reageerde niet inhoudelijk op die mededeling.
Gedeeltelijke opschorting toegestaan
Op grond van artikel 6:52 BW kan een schuldenaar onder voorwaarden zijn eigen verplichting opschorten als de andere partij een daarmee samenhangende verplichting niet nakomt.
Bij huur kan gedeeltelijke opschorting mogelijk zijn als een gebrek het huurgenot vermindert, het gebrek voor rekening van de verhuurder komt en de verhuurder het ondanks meldingen niet verhelpt. De kantonrechter oordeelde dat daarvan in deze zaak sprake was.
De huurder was door de gerechtvaardigde opschorting niet in verzuim. De verhuurder kon daarom geen betaling van het opgeschorte bedrag afdwingen en had ook geen grond voor ontbinding en ontruiming. Ook de gevorderde rente en incassokosten werden afgewezen.
Opgeschorte huur kan later alsnog verschuldigd zijn
De rechter benadrukte dat opschorting niet hetzelfde is als kwijtschelding of huurprijsvermindering. De huurder had verklaard dat zij de niet-betaalde huur apart op haar rekening had gezet. Zij moet er rekening mee houden dat dit bedrag alsnog moet worden betaald zodra de lekkage is opgelost.
Een definitieve huurprijsvermindering moet afzonderlijk worden gevorderd. Artikel 7:207 BW biedt daarvoor onder voorwaarden een mogelijkheid als een gebrek het huurgenot vermindert.
De huurder had in deze procedure echter geen voldoende concrete vordering tot huurprijsvermindering ingesteld. Ook was onvoldoende duidelijk hoe ernstig en voortdurend de lekkage in iedere periode was geweest. De rechtbank kon daarom geen definitieve huurkorting vaststellen.
Schadevergoeding onvoldoende onderbouwd
De huurder stelde tevens dat zij emotionele en lichamelijke schade had geleden en inkomsten uit onderverhuur was misgelopen. Deze schadeposten waren niet met voldoende stukken en berekeningen onderbouwd. De gevraagde schadevergoeding werd daarom niet toegewezen.
Waarom is deze uitspraak relevant voor bezoekers van advocaten.nl?
De uitspraak betekent niet dat iedere huurder bij een gebrek zelfstandig mag stoppen met betalen. Onterechte of disproportionele opschorting kan juist een huurachterstand veroorzaken en leiden tot ontbinding en ontruiming.
Voor een beroep op opschorting is het verstandig om:
- het gebrek steeds schriftelijk bij de verhuurder te melden;
- de verhuurder een redelijke gelegenheid tot onderzoek en herstel te geven;
- foto’s, video’s, rapporten en correspondentie te bewaren;
- alleen een evenredig gedeelte van de huur op te schorten;
- het opgeschorte bedrag apart te houden;
- huurprijsvermindering of schadevergoeding concreet en met bewijs te vorderen.
In deze zaak waren een eerder vonnis, recente video-opnamen, herhaalde meldingen en het uitblijven van afdoende herstel doorslaggevend. Zonder vergelijkbaar bewijs kan de uitkomst anders zijn.
ECLI-uitspraak: ECLI:NL:RBROT:2026:15738
Bron: Rechtbank Rotterdam, gepubliceerd op Rechtspraak.nl op 10 november 2026.
Lees het volledige oorspronkelijke bericht op Rechtspraak.nl.
Deze samenvatting en toelichting zijn opgesteld door advocaten.nl. De Rechtspraak is daarbij niet betrokken.
Voor meer gedetailleerde informatie en professionele hulp door advocaten kunt u een vraag stellen via www.advocaten.nl of bellen met 0900-advocaten.