Ondanks detentie geen nihilstelling kinderalimentatie

De man is gedetineerd wegens ontucht met zijn stiefdochter. Zijn verzoek om nihilstelling van de door hem te betalen kinderalimentatie wordt afgewezen. De man verdient in detentie € 65 netto per maand. Nu hij feitelijk geen kosten voor levensonderhoud heeft, acht de rechtbank het redelijk dat de man gedurende zijn detentie € 30 per maand aan kinderalimentatie voldoet.

De feiten

M en V zijn met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk in 2007 zoon Z is geboren. Uit een vorige relatie heeft V een dochter (D). In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. De rechtbank stelt de door M aan V te betalen kinderalimentatie ten behoeve van Z vast op € 254 per maand.
In 2017 wordt M strafrechtelijk veroordeeld wegens ontucht met D. Sinds 16 maart van dat jaar is hij gedetineerd.

Het verzoek

M verzoekt de rechtbank de door hem aan V te betalen kinderalimentatie met ingang van 16 maart 2017 op nihil te stellen, nu hij sedert die datum in detentie is en geen inkomen heeft.

Beoordeling

Verwijtbaar
De rechtbank overweegt als volgt. Op grond van vaste jurisprudentie dient, bij beantwoording van de vraag of bij de vaststelling van de draagkracht van de onderhoudsplichtige rekening moet worden gehouden met een inkomensdaling, allereerst te worden beoordeeld of de daling teweeg is gebracht door gedragingen van de onderhoudsplichtige zelf. Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van een door M zelf teweeg gebrachte inkomensdaling. M had zich dienen te onthouden van de gedragingen die geleid hebben tot zijn detentie.

Niet herstelbaar

Wanneer de onderhoudsplichtige door zijn gedragingen zelf een vermindering van zijn inkomen teweeg heeft gebracht, komt het bij de bepaling van de draagkracht niet alleen aan op het inkomen dat de onderhoudsplichtige verwerft, maar ook op het inkomen dat hij geacht kan worden redelijkerwijs in de naaste toekomst te verwerven. Of een door eigen toedoen ontstane inkomensvermindering bij het bepalen van zijn draagkracht buiten beschouwing moet blijven, hangt in de eerste plaats af van de vraag of de onderhoudsplichtige redelijkerwijs in staat moet worden geacht zich opnieuw het oorspronkelijke inkomen te gaan verwerven en of de onderhoudsgerechtigde dit ook van hem kan vergen.
M is thans gedetineerd en heeft om die reden geen regulier inkomen. Gelet op de voortduring van de detentie (tot begin mei 2018), is M niet in staat op dit moment, noch binnen afzienbare tijd, zijn inkomensverlies te herstellen.
Indien het inkomensverlies volledig buiten beschouwing wordt gelaten (en uitgegaan wordt van zijn oude fictieve inkomen als marktkoopman), zou dit met zich brengen dat M door de huidige verschuldigde kinderalimentatie zelf geen middelen meer ter beschikking heeft, hoe gering ook in detentie nodig, om noodzakelijke uitgaven te doen. Voorts zou dit impliceren dat M een schuld opbouwt wat betreft de onderhoudsbijdrage (dan wel schulden moet aangaan, zo daartoe de mogelijkheid zou bestaan) om aan zijn onderhoudsplicht te voldoen.

Feitelijk inkomen

De rechtbank ziet echter wel aanleiding om met het huidige feitelijke inkomen van M rekening te houden. Vast staat dat M ongeveer € 65 netto per maand verdient door te werken tijdens zijn detentie. Vanwege zijn detentie heeft M nagenoeg geen kosten voor levensonderhoud. Hij betaalt weliswaar voor de huur van een tv, bellen en toiletartikelen, maar niet voor onderdak, voeding en ziektekosten. Gelet hierop, en gelet op de zwaarwegende onderhoudsverplichting van M jegens Z, acht de rechtbank het redelijk indien M gedurende de periode van zijn detentie <en de daarop volgende vijf maanden een bedrag van € 30 per maand aan kinderalimentatie betaalt. De rechtbank gaat er vanuit dat M na een redelijke termijn van vijf maanden na zijn vrijlating (al dan niet onder voorwaarden, zoals een enkelband) weer in staat zal zijn om in zijn eigen levensonderhoud te voorzien, in die zin dat hij dan in staat geacht wordt geacht om de in 2015 opgelegde kinderalimentatie weer te betalen.

Rechtbank Midden-Nederland 10 november 2017, C/16/439180 / FA RK 17-2765 (niet gepubliceerd)

Bron: SDU